zaterdag 4 april 2020

Polperro in Cornwall


We hadden er dit jaar langs gewild. Nu moeten we een jaartje wachten.* Polperro. Prachtig plaatsje. Ook om te puzzelen.

Er staat een mooi filmpje van op YouTube, van Paul Dinning. Het huis van de puzzel, met het kattenluik in de deur, staat er ook op.


Van hetzelfde filmpje is er ook een lange versie, voor als je de tijd hebt.


* In eerste instantie enkel door de enkel, later kwam daar de nieuwe werkelijkheid bij.

zaterdag 28 maart 2020

'Tot zover.' Bedankt voor 15 jaar weergaloze televisie!

De laatste weken van Matthijs, zonder publiek, maar wat een klasse!


Met Rob de Nijs,


André van Duin,


het Concertgebouw Chamber Orchestra (beginnend bij 9 minuten en 52 seconden),


Abdelhak 'Appie' Nouri,


Nico Dijkshoorn: 'Matthijs, ik wil je bedanken, omdat je 15 jaar lang hebt gevochten tegen cynisme. Geknokt voor blijheid',


en Ilse DeLange.

Zoveel positiviteit, al die jaren, na het avondeten. Wat hebben we ervan genoten!

dinsdag 24 maart 2020

Amsterdam in 1922 in kleur


Al die fietsen, handkarren met van alles en nog wat, een paard dat geduldig staat te wachten voor iets wat op een melkwagen lijkt, een kar met tonnen bier, lege tonnen die weer opgehaald worden, iedereen bezig, een draaiorgel met dansende mensen ervoor, een zure bom in de hand. Kinderen die op houten steps door het beeld fietsen. Vrouwen en meisjes met gesteven schorten en al die duizenden petten. Iedereen keurig gekleed. Dat valt wel op. Arm maar keurig. Een kinderwagen op hoge wielen die net de stoep wordt af geduwd, nu alleen nog in een museum of antiekwinkel te bewonderen. Net als die handkarren. Die zijn helemaal uit het straatbeeld verdwenen.


Vrijdag stond er in de Volkskrant een verhaal over videobewerker Denis Shiryaev. Hij vijzelt oude archieffilmpjes op naar HD-kwaliteit en zet ze op YouTube, in kleur. Het is een ingewikkelde techniek, van plaatje voor plaatje, begrijp ik uit het artikel. Een paar weken geleden was er al een filmpje van de gebroeders Lumière met beelden van Parijs uit de late jaren 1890, met brandweerwagens met paarden ervoor in volle galop en uitpuilende koetsen over een lange laan, met daarbij natuurlijk al die paardendrollen op straat. In kleur!


Voor de volledigheid ook nog een link naar het derde filmpje dat Shiryaev restaureerde, van New York in 1911, met tussen de wolkenkrabbers behalve trams en Fordjes ook nog koetsen, met een paard ervoor. In New York. Tussen al die hoge gebouwen.

woensdag 18 maart 2020

Niddry Street in Edinburgh

En als je op de foto klikt, wordt-ie nog mooier.

Als de zon goed staat en de schaduwen vallen goed en je van het enige blik dat er staat (met een beetje verbeelding) wel een koetsje kan maken, kun je je hier zomaar in de negentiende eeuw wanen.

zaterdag 7 maart 2020

Broer en zus


Een koninklijk treffen, vanmorgen, bij de viswinkel in de Princestraat. Samen in het zonnetje, hij 88, zij 87.

donderdag 5 maart 2020

Schroeven

Niet geschikt voor jeugdige kijkers of als je sowieso wat bangelijk bent aangelegd.

Dat komt wel heel dichtbij dan, zo'n foto, als het je eigen lichaam betreft. Echte schroeven. En die lange is nog het belangrijkst, die houdt de boel op zijn plaats. De chirurg bij wie we vanochtend op het spreekuur waren had er een naam voor. Een soort van hoofdschroef. Na een jaar mag het plaatje eruit, dat is een kleine operatie. Maar alles zit nu weer goed. Ik mag mijn voet weer voorzichtig gaan belasten, 'op geleide van pijn', zoals dat heet.

zaterdag 29 februari 2020

Op mijn lijstje staan verder nog in Edinburgh

Het monument voor Greyfriars Bobby, opgericht een jaar na zijn dood, in 1873.

...The People's Story Museum, in die prachtige oude Canongate Tollbooth, en The Writers' Museum, in ook zo'n schitterend gebouw, aan de Lawnmarket, met aandacht voor de drie grootste schrijvers die Edinburgh heeft voortgebracht: Robert Burns, de dichter van Auld Lang Syne,* en de eerdergenoemde Robert Louis Stevenson en Sir Walter Scott. Genoeg te zien en te beleven hier. We waren al eens in het Museum of Edinburgh, met zijn krakende plankenvloer en de halsband en etensnap van Greyfriars Bobby. Een heerlijk ouderwets museum.

Tekst op de sokkel van het monument voor Greyfriars Bobby.

Het barst van de schrijvers in deze stad. Rechts, voorbij het monument voor Bobby, iets verderop in de straat (George IV Bridge), is The Elephant House, het thee- en koffiehuis waar J.K. Rowling haar romancyclus Harry Potter begon.**

* Bij het aanvang van het jaar 2010 zongen we het voor het eerst met de Schotten. Zelden hadden we bij zoveel graden vorst zo'n warm gevoel.
** Met op site van dat etablissement een mooi filmpje waarin zij daarover vertelt. Even doorklikken dus.

zondag 23 februari 2020

Uitzicht over Edinburgh


En het uitzicht was grandioos, over de stad van Robert Louis Stevenson,* toen ik nog op beide benen kon staan. Over de stad van Sir Walter Scott, die daar monumentaal onder zijn toren zit, met zijn hond aan zijn voeten.** Over de stad waar de choroform is uitgevonden – 'Thank God for James Young Simpson's discovery of chloroform anaesthesia in 1847' staat er op het wandbord in de St Giles' Cathedral, waardoor ik niets van het snijden in mijn been hoefde te voelen.***


Soms wilde ik dat het niet gebeurd was. Dat ik de tijd kon terugdraaien. Dat ik gewoon was opgestaan, de heuvel af gegaan, en dat we gewoon die gezellige pint waren gaan drinken in de Sheep Heid Inn, daar onderaan Arthur's Seat, in Duddingston village, aan het meer. Die pint heb ik nog tegoed!

31 januari 2019

* Niet 'de stad van Dr. Jekyll en Mr. Hide', wat ik eerst wilde schrijven, want dat speelt in Londen. Al is wel te begrijpen dat dit soort personages in het hoofd van een auteur uit Edinburgh konden ontstaan.
** Dat monument, in de vorm van een toren(tje), daaronder dus, is nog net te zien, heel klein, rechts op de foto, naast het reuzenrad. Het staat aan Princess Street.
*** In Groot-Brittannië eert men zijn helden. De kerken zijn er vol met beelden en plaquettes. Van James Young Simpson is er ook nog een standbeeld, in Princess Street Gardens, onderaan het kasteel.

maandag 17 februari 2020

De foto's

17 december 2019

Wat zijn we blij met al die prachtige foto's die Dirk van Egmond van onze bruiloft heeft gemaakt! Uit het leven gegrepen! Iedere keer weer een feest om doorheen te bladeren.



Mag Ronin zijn zusje helpen met de ringen...



De familie Trapp.





Van 25 februari tot en met 23 mei exposeert Dirk van Egmond in het Katwijks Museum.

woensdag 12 februari 2020

De Wereld Draait Weg

5 februari 2016
Na Binnenstebuiten, als je 'het huis' gezien had, snel naar De Wereld Draait Door, en als het meezat ook nog een paar weken De slimste mens. Dat waren topavonden! Niet altijd, maar vaak wel. DWDD – een ijkpunt. Waarom? Misschien om wat er vandaag in de Volkskrant stond: de taal van Van Nieuwkerk.


We zijn er twee keer binnen geweest. De tweede keer had ik een boekje bij me van Matthijs, over zijn grote held Aznavour. Ik heb er een handtekening in.


dinsdag 4 februari 2020

Rechts

De pijl wordt er vóór de operatie op gezet. Dat is protocol. 14 januari 2020.

Bij mij is altijd alles rechts. Ik ben doof aan m'n rechteroor. Rechts maakte ik ooit een smak op m'n knie, door een verloskundige die zonder te kijken achteruitgereden kwam,* rechts had ik vroeger altijd bloedneuzen en had ik minder lang geleden een zere bal, rechts brak ik ooit m'n arm, door van een hekje te vallen op de lagere school, bij slagbal, waardoor m'n moeder al m'n huiswerkopdrachten moest schrijven. Want ik schrijf ook rechts. En nu breek ik m'n enkel aan die kant.

* ... uit een straat waar ze niet in mocht. Met veel tegenzin stapte ze uit, maar vroeg niet even hoe het met me ging, want ze had zo'n haast, en ook toen ik haar later nog meldde dat er op de foto te zien was dat er een brokje bot uit mijn knieschijf was, toonde ze geen enkele compassie. Zo, dan ben ik maar even kwijt.

donderdag 30 januari 2020

Ook dit is Edinburgh: langs het riviertje de Leith

Water of Leith, met de Dean Bridge.

Als je aan het begin van Princess Street, op de hoek met Lothian Road, schuin tegenover het kasteel, een klein stukje Shandwick Place op gaat, maar dan gelijk rechts Queensferry Street in schiet langs het beroemde Randolph Crescent, waar de huizen in een halve cirkel staan,* dan nog een stukje Lynedoch Place pakt, met de bocht mee via Randolph Cliff richting de Dean Bridge, hoog in de lucht, maar net daarvoor aan je linkerhand het straatje naar beneden neemt, de Miller Row, kom je bij het riviertje de Leith. Je waant je in een romantisch landschap uit de negentiende eeuw, met het ruisende water diep verscholen in de kloof en de huizen hoog boven aan de rotsen. Dit is Dean Village, een wijk (dorp) vlak bij het centrum van Edinburgh, een paar honderd meter maar er vandaan. Is dit het wat het eiland aan de overkant van de Noordzee zo betoverend maakt?

St Bernard's Well, met de godin van de gezondheid Hygeia, uit 1789.
Onder de opbouw bevindt zich de ruimte met de bron, ontdekt in 1760,
niet toegankelijk voor het publiek. De bron is genoemd naar
de heilige Bernardus van Clairvaux (1090-1153), die zich volgens
de legende in een grot in buurt heeft opgehouden.



Hoog, over de brug, de Rhema Christian Centre Church.

Goed, het is niet allemaal oud: Dean Village.

Bordjes, de Britten zijn er dol op. En wij ook.

* Het hele complex aan stadsvilla's, waarvan Randolph Crescent deel uitmaakt, wordt het Moray Estate genoemd, dat weer deel is van Edinburghs New Town, gebouwd tussen 1767 en 1850. De negende Earl of Moray kocht in 1782 een stuk land van 5,3 hectare. Zijn zoon, Francis Stuart, de tiende Earl of Moray, gaf in 1822 aan architect James Gillespie Graham opdracht er 150 huizen op te bouwen. Stephen C. Dickson (geboorte- en overlijdensjaar onbekend) maakte een mooie plattegrond van het Moray Estate. (bron: Wikipedia) Links zien we de Leith, met onderaan nog net de Dean Bridge en aan de oever een rondje dat de St Bernard's Well moet zijn.

Plattegrond Moray Estate, door Stephen C. Dickson.

De huizen van het Moray Estate die aan het riviertje de Leith grenzen, staan hoog op de oever. Dit is goed te zien op de volgende (anonieme) foto van Wikipedia.

maandag 27 januari 2020

Zo lief

Voorkant (of achterkant).

De kleinkinderen hebben een mooi compromis bedacht tussen cadeau en kado. Opa voelt zich gelijk een stuk beter.

Achterkant (of voorkant).