maandag 31 december 2012

Hoogtepunt

V.l.n.r.: Chantal Keijsper, burgemeester Jos Wienen, Kees van der Plas,
bijgenaamd Kees van Dirrek de Vinke, en mijzelf. Foto: Anton Poptie.

Absoluut hoogtepunt dit jaar was natuurlijk de presentatie van Aan boord van een Katwijkse bomschuit in de achttiende eeuw. Het handschrift van schipper Leendert Buijsertszoon van der Plas, een boek waarvan ik nooit had durven dromen dat het er nog ooit zou komen. Dat het er toch kwam, was door al die mensen die riepen: Leuk! Het kan! Je kunt het! Door Korrie en Jaap, die heel hard aan het boek hebben meegeholpen, door Bert, die er mooie tekeningen voor maakte, door Evelyn en Anna en de andere mensen van uitgeverij Primavera Pers, die erin geloofden, door de mensen van het Katwijks Museum: Jan en Henk en Jan en Jaap en Jan, en van de afdeling Bijzondere Collecties van de Universiteitsbibliotheek: Jan en John en Ernst-Jan en Rijk en Martijn, door Hans en Kees van het Katwijks Museum, die het oude handschrift bij de bibliotheek kwamen ophalen, nog tot 26 januari in het museum te zien, door Gerard van de Visserijschool Katwijk, door Jan van het Museum Vlaardingen, door Johan van de Katholieke Universiteit Leuven, door Willem, die op de valreep nog met een waslijst aan verbeteringen kwam, door Mary en Wim, die mij altijd weer motiveerden om verder te gaan, door Dicky niet te vergeten, die de inwendige mens altijd zo goed verzorgt, door Wilma, met al haar geduld en liefde, door Chantal, die een prachtig praatje hield met een verrassend slot, door de burgemeester, Jos Wienen, die in zijn prachtige toespraak de gewone schipper-schrijver zo mooi naar voren haalde, door Kees van der Plas, alias Kees van Dirrek de Vinke, nazaat van de schipper, die zo trots was als een pauw, door Paul en Rob en Gijs en al die andere journalisten van de schrijvende pers, allemaal even enthousiast, met de fotografen Adrie en Dick en Erwin, door de mensen van de Katwijkse radio, door al mijn vrienden, kennissen en familie en al die andere mensen die ik nog vergeten ben hier te noemen.
Het boek kwam er, na al die jaren nu plotseling in nog geen jaar tijd. Er verschenen mooie foto's, maar deze heb ik nog nergens in de kranten gezien, van Anton Poptie, de man met de bretels, gallege, zeggen we in Katwijk.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen