woensdag 24 juli 2013

Schilder op zee


In Guérande in een of ander achterafstraatje zit een kunstenaar met z'n winkeltje. Zes jaar geleden was het dicht. De deur zat nu weer op slot, maar het verschil met zes jaar terug was dat het licht brandde. Een winkeltje zo klein als een kijkdoos. Een kijkdoos met allemaal zeekaarten langs de wanden waarop bootjes geschilderd staan. Zes jaar geleden zat die poster ook al op de deur.


We wandelen het plaatsje nog wat rond, tot we het op een gegeven moment wel gezien hebben. 'Als we nou onze fietsen pakken en dan nog eens langs dat zaakje fietsen.' We zijn er nu toch...


De deur is open nu. Als ik de kijkdoos binnenstap, komt de kunstenaar in de hoek naast de deur een trapje af. Ik weet niet wat-ie op de zolder van z'n kijkdoos zat te doen, maar er moet een fles staan met een of ander sterk spul. Of hij dat affiche – het Franse woord voor poster schiet me meteen te binnen – ook heeft, van op de deur. Hij haalt een map tevoorschijn met platen. En hij begint te vertellen. Ik kan hem volgen. Mijn Frans is toereikend. Dat hij altijd schildert op zeekaarten. Hij gaat met een bootje de zee op en daar schildert-ie dan. Ahh oui. Hoe hij dat affiche nou moet inpakken voor mij? Nee, papier heeft hij niet. Want zie je, die zeekaarten zijn om op te schilderen. Een stukje keukenrol dan maar. Met schildersplakband.

Zo stapte ik de kijkdoos uit, met m'n affiche, gesigneerd en wel, met ergens in de lucht ook nog twee vogels (meeuwen?) erbij getekend, en ik weet waar! Soms moet je zes jaar wachten... O ja, en of ik zijn website nog bekend wil maken. Mais oui. Ja, iedereen moet dit zien, iedereen moet naar Guérande, stad van het zout, voor die bootjes, op die zeekaarten, op zee erop gezet, op zee.

Die website kan ik niet vinden, maar dit is de blog van François Verrimst!


2 opmerkingen:

  1. Inspirerende plekken maken inspirerende verhalen. Mooi, Leendert.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Ik heb een bezwaar aangaande dit verhaal. En dat is dat je dit niet op zaterdagavond online hebt gezet, zodat dit weer eens een heerlijk zondagochtend met koffie leesmoment had kunnen zijn. Geweldig literair kleinnood. En zulke kleine gebeurtenissen kleuren een vakantie.

    BeantwoordenVerwijderen