zondag 14 juli 2013

Vondelhond


Na de 'komkommerwolf' was het vandaag de beurt aan de 'Vondelhond'.


Zo noemen we Louca, die voor het eerst van haar leven het Vondelpark betrad. Dat is nog eens luxe uitlaten!


Een beetje uit de buurt, dat wel, maar met trein en tram kwamen we er snel.


Hier zien we haar nog op het Museumplein, pal voor het Rijksmuseum, alwaar onze nationale trots, het schuttersstuk De compagnie van kapitein Frans Banning Cocq en luitenant Willem van Ruytenburgh, beter bekend als 'De Nachtwacht', de wanden siert...




... maar in het park zijn we haar helemaal vergeten te fotograferen. Daar was ze pas echt een 'vondelhond'.

7 opmerkingen:

  1. Leuk!
    Is het hondje inmiddels weer terecht?

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Dat ijs Fiatje kom je ook overal tegen. Ik zag 'm in Heemstede. Maar is de hond echt zoek?

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Beste Wim en Martin, ik heb de laatste zinnen een beetje veranderd, want ik vond ze in het oude bericht niet sterk. Het hondje is dus nooit zoek geweest. Ik wilde meer iets doen met 'vondelhond'. Is het een hond die te vondeling is gelegd, is het een woord met leuke klanken, het doet er niet toe, het is komkommertijd, met dezelfde klanken in het woord komkommerwolf.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Leendert, daar was toch niets mis mee? Een verhaal dat vragen oproept is altijd leuk om te lezen - tenminste, dat vind ik. Het verhaal is vaak sterker dan de realiteit, maar daar zijn het verhalen voor. Ik heb wel eens gedacht om een soort verhalenkring bij elkaar te roepen, waar mensen elkaar herinneringen of anekdotes vertellen - maar waarbij je nooit weet hoe hoog het waarheidsgehalte is. Een soort Muiderkring in Katwijk anno nu. Verhalen zijn mooi. Fantasie is het enige creatieve talent dat ieder mens in zich heeft. Op dit moment doet mijn 'twee amoureuze egels in de tuin' het erg goed in vrienden- en familiekring, en ik begin inmiddels de toegevoegde details nog zelf te geloven ook.
      Maar dit aanpaste verslag is ook prima.

      Verwijderen
    2. Aha. Een geval van 'dichterlijke vrijheid' dus.
      In ieder geval fijn dat het hondje niet zoek is geweest.

      Een dief in ‘sborgers huys, bij duyster nacht gebroken,
      Van d’ huis-bewaarder hond ontdekt werd en geroken;
      Dies hij, in lijfs-gevaar, den hond aenbood ter nood,
      Indien hij ’t blaffen staekte, een lecker garsten-brood.
      Maer ’t aldertrouwste beest, zijn ampts en plicht gedachtigh,
      Al blaffende verhief zijn stemme lancx hoe krachtigh;
      Opwekkende ’tgezin luyds-keels met groot gerucht,
      En dreef met dese stem den Roover op de vlucht.

      Joost van den Vondel

      Verwijderen
  4. Ja, fantasie doet het altijd goed. Maar ik vond dit geen lekker slot.
    Gisteren zag ik bij Rijnsburg nog een egel trippeltrappel de straat oversteken. Het ging goed gelukkig. En vorige week zag ik bij de Posthof op de Rijnsburgerweg midden in de nacht een vosje lopen. Dat ze zo ver in het binnenland bij de stad voorkwamen, wist ik niet. De laatste herinnerde ik me binnen de bebouwde kom bij de brandweerkazerne bij de digros. Dat begreep ik nog, vanuit de noord- of zuidduinen het dorp door om eten.
    Die verhalenkring zou leuk zijn!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Wat zeg je van het aangereden ree dat ik bij de Almondehoeve op de grens tussen Oegstgeest en Rijnsburg zag? Geen bossage te zien in de wijde omgeving. Gelukkig was de dierenambulance er al.
      Die verhalenkring, daar moeten we maar eens over nadenken.

      Verwijderen