vrijdag 8 november 2013

Caffè Greco


Goethe kwam hier, en Keats, en nog een andere schrijver, Byron, de componisten Liszt, Wagner en Bizet, en Casanova en 'de waanzinnige koning Ludwig van Beieren', lees ik in de reisgids. Misschien is ook de paus hier al geweest. Naar verluidt gaat hij ook wel eens naar de markt. Dus waarom niet dan ook nog even een kop koffie?


We lezen verder. Toeristen nemen plaats in het pluche, langs 'muren vol portretten van beroemde gasten van het café'. Bediend door obers in jacquet. Wij zoeken onze plek aan de bar, tussen de zakenlieden en andere Italianen die weer gauw verder moeten.


Bron: Olivia Ercoli, Ros Belford & Roberta Mitchell, Rome, vert. door Jaap van Klinken & Jacqueline Toscani, 15e dr. Houten, Van Reemst Uitgeverij, 2005, p. 133. Capitool Reisgidsen.

5 opmerkingen:

  1. En nog heel betaalbaar zo te zien.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Blijf aan de bar, zou ik zeggen, hoe romantisch die zitjes er ook uitzien. Hoewel, je kan best wel eens af en toe gaan zitten. Maar hier, in Caffè Greco, als je daar opeens gaat zitten, in het pluche, met obers in jacquet die bedienen, kost alleen de cappuccino al 8 euro! Ook achter de bar staan ze overigens in jacquet, dus je mist alleen het pluche.

      Verwijderen
  2. Rome staat heel hoog op mijn 'to do' lijst.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Rome is een prettiger stad dan ik van tevoren gedacht had. Je vliegt al heen en terug voor 150 euro, nog zonder koffertoeslagen, als enige land in Europa. We voelden ons er veilig op straat, wat ik ook niet gedacht had. De mensen zijn er nog netjes gekleed en in de café's en ijssalons gaat het er nog een beetje jaren vijftig aan toe: eerst een bonnetje bij de kassajuffrouw en dan je koffie of ijs ophalen. Maar toen ik al wat ijsjes zonder slagroom had weggelikt, begon ik me toch af te vragen hoe ik aan de slagroom op m'n ijsje kon komen die ik wel bij de andere ijseters zag. Tegen de kassajuffrouw: 'Ik zie geen slagroom op de lijst met aantallen bolletjes staan. Hoe zit dat?' Zij: 'Zit allemaal in de prijs, of je het nu wel of niet op je ijs erbij neemt. Je moet het zelf aangeven bij de bar.' En dan de rest van het eten: heerlijk heerlijk! En zo goedkoop. Nee, in die vier, vijf dagen Rome (voor het eerst, ook in Italië, als ik een middagje Lago Magiore vanuit Zwitserland niet meetel) hebben ons een massa indrukken opgeleverd.

      Verwijderen
    2. Dan moet ik echt naartoe. Overigens gaat dat in Duitse Konditoreien ook zo. Je bestelt iets lekkers aan de toonbank, en dan krijg je je bonnetje, dat dan later weer door iemand aan je tafel wordt opgehaald. Heerlijk ouderwets.

      Verwijderen