maandag 29 februari 2016

'Hora est' – icoon neemt afscheid

De pedel houdt een oogje in het zeil. 21 april 2004.
Foto: Frans Roomer.

Vandaag neemt het gezicht, of moeten we zeggen: icoon van de Leidse universiteit afscheid. Willem van Beelen – wie is er niet bij hem gepromoveerd? Waarmee tevens een eind komt aan het tijdperk waarin de bullen van 's lands oudste op een zolder in Katwijk, het ware Lugdunum, gezegeld werden. Hoe moet het nu verder?

zaterdag 20 februari 2016

Het schilderijtje – Edinburgh Hogmanay (6)


En altijd maar weer, zomer, winter, alle keren dat we er waren, dat schilderijtje. Van die hamster, die spitsmuis, wat is het? Zo'n typisch plaatje dat je alleen in Schotse herbergen en bed-and-breakfasts tegenkomt. Altijd weer dat schilderijtje, op diezelfde kamer, als een vrolijke begroeting. Bij Mrs Burns, op Gilmore Place 67.

Dat was toen. De nieuwe uitbaters van de B&B hebben de tent helemaal verbouwd. Overal is de vloerbedekking weggehaald, ook van de trap, vloerbedekking met grote bloemen, waarin je helemaal wegzonk, ook in de badkamer. Ze hebben er plavuizen voor in de plaats gelegd, lekker makkelijk, maar daarmee is de charme van dit etablissement wel helemaal verdwenen. En ook de muis hangt er niet meer. Ik heb er namelijk nog over gecorrespondeerd met de huidige eigenaren, en zodoende weet ik het, van dat schilderijtje. Omdat ik er geen foto van had, dacht ik. Ze mailden me dat het vanwege de verbouwing ergens in een doos was opgeborgen. Dat ik even moest wachten tot het er weer uit kwam om op te hangen. Toen ik een jaar niks gehoord had, mailde ik nog maar eens. Of het al hing, zodat ze er een foto van konden maken. Ze konden het niet meer vinden.

Tot ik m'n foto's eens ging uitzoeken, op de externe schijf. Gered. Had ik 'm toch, die foto van dat schilderijtje dat daar niet meer hangt.

vrijdag 12 februari 2016

De handtekening van Matthijs – DWDD 2


Vrijdag waren we bij 'De wereld draait door'. Na afloop vroeg ik Matthijs van Nieuwkerk om een handtekening. Ik zwaaide al met het boek.


'Leuk dat je het hebt!' riep de presentator toen hij zijn boek zag.
'Alleen een handtekening is genoeg hoor,' zei ik en stelde me voor.
Waarop Matthijs: 'Nee, iets meer, iets meer! Schrijf ik het zo goed, met een t?'
'Ja, goed.' Waarna ik hem nog complimenteerde met zijn programma en bedankte.




En Wilma had de tegenwoordigheid van geest er een puike serie van te schieten.

zaterdag 6 februari 2016

De uitzending van Matthijs – DWDD 1


Gisteren waren we bij 'De wereld draait door', het programma dat je gemakkelijk afkort tot DWDD, en als je het met kleine letters op je smartphone intikt gelijk wordt opgewaardeerd tot hoofdletters. We waren al om kwart over zes in de studio en omdat de presentator tijd overhad, nam hij plaats op een hoge kruk en vertelde wel een halfuur lang over de geschiedenis van het programma.


Over dat er in het begin nog maar heel weinig mensen naar keken. Dat ze dachten, wat moet dat voor programma worden? Met een rare naam ook: 'De wereld draait door'. Dat er toen ook helemaal geen publiek op afkwam. Zo weinig, dat ze zelfs publiek moesten kopen, twintig man. 'Vooral mannen inderdaad, iedere avond dezelfde twintig. We zetten ze dan iedere avond op andere stoelen, zodat het niet opviel. Op een gegeven moment leerde je ze ook kennen, die twintig man,' vertelde Matthijs. 'Dan wist je, dat is Henk, dat is Hans, dat is Jan en dat Piet.' Dat is elf jaar geleden. Nu kijken er ruim anderhalf miljoen mensen naar het programma en zit de studio iedere avond vol met nieuw publiek. 'De studio heeft in die elf jaar tijd iets vertrouwds gekregen, het is een soort huiskamer waar je elke dag naartoe gaat, en nog steeds met veel plezier. Niet al te groot, maar toch hebben we een keer het hele concertgebouworkest hier binnen gehad.' En zo ratelt Matthijs maar door en kijkt eens op de klok, die aftelt – 'O, we hebben nog tijd' – en vertelt over de vaste tafelheren en -dames. Marc-Marie op vrijdag, dat ie altijd laat is en nu misschien nog gewoon thuis zit – ondertussen was het halfzeven. Dat Marc-Marie hier ook altijd onvoorbereid naartoe komt. Dat de Westergasfabriek zo'n heerlijke omgeving is, met al die nieuwe bedrijven, een bierbrouwerij, een bioscoop, en dat je er leuk uit kan gaan op vrijdagavond, dat het bruist van de activiteit. En dat hij het zo waardeert dat de mensen hiernaartoe komen. Sommige wonen hier om de hoek, en sommige komen van heel ver en plakken er dan gelijk een dagje Amsterdam aan vast. Heel veel dank en waardering daarvoor. En dat hij er zo'n zin in heeft vanavond, vooral vanavond, omdat vrijdagavond altijd zo'n heel speciale avond is, zo vlak voor het weekend. En dat ie ons na de uitzending misschien nog wel zal zien, onder het genot van een biertje.


En toen was Marc-Marie er ondertussen ook en begon het programma. Dat ging over seksuele voorlichting op middelbare scholen. Met Ruben Terlou die kwam vertellen over een reisprogramma over China dat hij gemaakt heeft en dat de komende zondagen wordt uitgezonden door de VPRO, en Kennie B en Jennie Lena die lied zongen van Lionel Richie en de band Bombay met harde muziek en Peter Pannekoek die zich afvroeg hoe Wilders die in de Playboy stond aan de onderkant gekapt was: 'gaat het van Beethoven [boven] naar Bach [onder] of is het Marokkaans opgeschoren?'



De foto's hier zijn allemaal voor de uitzending gemaakt, wanneer de artiesten alvast een voorproefje laten zien. Hier kun je de uitzending van vrijdagavond trouwens nog terugzien. En hier kun je de reportage Achter de schermen van De Wereld Draait Door bekijken, ook zeer de moeite waard.